Wat ik allemaal niet hoef te doen

0

Posted on by

't hoeft nietIk hoef hier geen geniale nieuwe inzichten op te schrijven.

Ik hoef geen succes na te streven en ook geen geluk.

Ik hoef me niet blij te voelen.

Ik hoef niet naar mijn gedachten te luisteren en ik hoef ze ook niet te negeren of te veroordelen.

Ik hoef mezelf niet beter voor te doen dan ik ben, en ook niet rustiger, opener, aardiger, vrolijker, meedogender, interessanter, succesvoller of zelfverzekerder. Continue reading →

Wat ik allemaal wel mag doen

0

Posted on by

't mag welIk mag hier geniale nieuwe inzichten opschrijven.

Ik mag succes nastreven en ook geluk.

Ik mag me blij voelen.

Ik mag naar mijn gedachten luisteren en ik mag ze ook negeren of veroordelen.

Ik mag mezelf beter voordoen dan ik ben, en ook rustiger, opener, aardiger, vrolijker, meedogender, interessanter, succesvoller en zelfverzekerder.

Ik mag mezelf veranderen, ik mag wijzer worden en gelukkiger en ontspannener en optimistischer. Continue reading →

This is it

0

Posted on by

Vijf jaar geleden was ik op een retraite van de Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh in Papendal. Tijdens de middagpauze was er een ruimte waar je spullen kon kopen. Toen ik er ging kijken, bleken de meeste kopers zich te verdringen voor een lange tafel met kalligrafieën. Ik vond ze mooi uitgevoerd met citaten die me raakten, maar ze waren ook duur en als ik moest kiezen had ik toch liever drie boeken van de man. Ik bleef nog even staan kijken naar het enthousiasme van de andere mensen, de kunstwerken vlogen weg. Continue reading →

Van verlangen naar zin, van spanning naar speelruimte

0

Posted on by

Het is bijna een jaar geleden dat ik het idee kreeg om een meditatieweek te gaan volgen. Op Google koos ik voor een stilteweek in Groningen, omdat de naam van het centrum me zo aansprak: Zininzijn. Ik had de illusie dat die naam op mij van toepassing was: ik had zin in Zijn. Nu weet ik dat ik helemaal geen zin had in Zijn, ik verlangde er wanhopig naar terug! Continue reading →

Mijn boekje is uit

0

Posted on by

Even draait alles om mijn boekje dat is verschenen:Zin in Zijn, verslag van een stilteretraite Zin in Zijn, verslag van een stilteretraite, gaat over een Happinez-lezeres die zich in een impuls opgeeft voor een stilteretraite bij Zininzijn. Wat gebeurt daar, wat maakt ze mee, wat doet het met haar?

Ik heb het in eigen beheer uitgegeven, dus dat betekende boekhandels mailen en bellen, vragen of ze het boekje willen neerleggen, afspraken maken over de prijs, duimen dat de drukker de boekjes op tijd aanlevert, een hele middag stapeltjes inpakken en vlak voor vijf uur nog naar het postkantoor sjezen om ze te laten frankeren. En dan in een gat tuimelen. Continue reading →

Een blij hart

2

Posted on by

Op 21 deen blij hartecember heb ik mijn eigen hoogstpersoonlijke bewustzijnsshift meegemaakt. Ik voelde de hele week al dat er iets in beweging was en toen ik vrijdag wakker werd, was het meteen duidelijk: mijn hart was open.

Nou en, zul je misschien denken, krijg je daar soms energie van? Dat weet ik niet zeker, maar ik weet wel dat ik er minder energie door kwijtraak aan zorgen en gepieker. Met een open hart krijgt mijn leven meer glans en verschiet hij van kleur: van staalgrijs naar goudgeel. Continue reading →

Erkennen wat er in je leeft

2

Posted on by

De kogel is eindelijk dcover boekje zin in zijnoor de kerk. Na maanden wachten op uitgevers en twijfelen over de haalbaarheid heb ik besloten om een verhaal over een stilteretraite in eigen beheer uit te geven. Alle tekenen staan op zijn minst op oranje en sommige beslist op rood. Toch ga ik ervoor. Waarom? Eerlijk gezegd kan ik het niet goed verklaren.

Ik kan een heleboel redenen bedenken, maar er lijkt een sterkere golf achter te zitten. Toen ik de retraite boekte, wist ik al meteen dat ik er een verhaal over zou schrijven. Dat duurde een half jaar, maar toen ik er eindelijk tijd voor had, was het feest. Onverklaarbaar, maar overduidelijk. De flow van het schrijven ging naadloos over in een wens om gelezen te worden. Continue reading →

Met zorg

0

Posted on by

Om uit te lmet zorgeggen wat ik laatst ontdekt heb, moet ik eerst iets bekennen waar ik me een beetje voor schaam. Sinds maart drink ik alleen nog cafeïnevrije koffie. Dat betekent dat ik al ruim acht maanden bijna dagelijks een kopje décafé voor mezelf zet. Toch pak ik ook nu nog eerst het gewone koffieblik. Pas als ik het maatschepje vul, realiseer me dat ik het andere blik moet hebben. Soms zit de koffie zelfs al in het filter, voordat ik wakker word. Iedere dag weer schrik ik van de kracht van mijn automatische piloot. Iedere dag weer neem ik me voor het volgende kopje koffie met meer aandacht te zetten. Het lukt zelden. Continue reading →

Jong geleerd

0

Posted on by

Mijn vorige blog eindigde metkuikentje een heuse cliffhanger: Hoe komt het nou dat ik zo moe kan worden van ontmoetingen met andere mensen?

Eigenlijk is deze hoe-vraag een verkapte waarom-vraag en die zijn gevaarlijk. Op zoek naar antwoorden kun je verdwalen in de verleden. Wat heb je er aan als je alle mogelijke redenen hebt achterhaald? Helpt het je echt als je een oorzaak kunt aanwijzen? Is het soms belangrijk dat je kunt zeggen dat het niet aan jou ligt, dat het door iemand anders komt, dat het lot je niet gunstig gezind is geweest? Ik dacht dat het belangrijk was en heb lang gezocht. Nu ik alles heb uitgevlooid, merk ik dat de hele zoektocht iets in mijn hoofd was en dat alle opgedane kennis mijn gedrag niet heeft veranderd. Continue reading →

Hoe belangrijk is het echt?

1

Posted on by

In mijn uitroeptekenvorige blog schreef ik al dat ik zelden moe ben als ik iets belangrijks doe. Het gevolg is dat als ik klaar ben met iets belangrijks doen, ik juist extra moe ben. Uit het veld geslagen moe, voor me uitstarend moe, diepverdrietig moe. En dat is onhandig, want ik vind heel veel belangrijk.

Zo is daar als eerste mijn werk. Nou vinden veel mensen hun werk belangrijk en toch worden ze er niet zo moe van als ik. Wat maakt dat ik het nodig vind om me altijd voor 200% in te zetten? Is 100% niet genoeg? Blijkbaar ben ik bang dat ik onvoldoende resultaat boek bij 100% inzet. En blijkbaar ben ik ook bang voor de gevolgen van ‘onvoldoende resultaat’. Dat ben ik nu aan het onderzoeken. Continue reading →

1 2
Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: