Een blij hart

2

Posted on 08-01-2013 by

Op 21 deen blij hartecember heb ik mijn eigen hoogstpersoonlijke bewustzijnsshift meegemaakt. Ik voelde de hele week al dat er iets in beweging was en toen ik vrijdag wakker werd, was het meteen duidelijk: mijn hart was open.

Nou en, zul je misschien denken, krijg je daar soms energie van? Dat weet ik niet zeker, maar ik weet wel dat ik er minder energie door kwijtraak aan zorgen en gepieker. Met een open hart krijgt mijn leven meer glans en verschiet hij van kleur: van staalgrijs naar goudgeel. Als ik alle wantrouwende, sombere verhalen geloof die mijn hoofd me over het leven vertelt, dan ervaar ik dat leven door een grijs en afstandelijk filter en ben ik er eerlijk gezegd een beetje bang voor. Maar als mijn hart erbij betrokken is, dan is het leven mooi en goed: precies zoals het zou moeten zijn. Dat komt omdat ik een blij hart heb, een zorgeloos huppelend, enthousiast hart.

Dus loop ik nu al ruim twee weken met een open hart rond. En ik heb al de nodige ontdekkingen gedaan. Bijvoorbeeld dat ik mijn emoties wat sneller en intenser voel. En dat ik daardoor ook wat ongenuanceerder reageer. De laatste keer dat ik boos was, betrapte ik mezelf op schelden, met deuren slaan en zelfs hardop mopperen (lees: schreeuwen) in het bos. Ongehoord! En de keren dat ik bang was, voelde ik me eerder uit het veld geslagen, groeide de angst me sneller boven het hoofd. En dat is gek, want omgekeerd realiseer ik me ook dat een open hart met een soort basisvertrouwen te maken heeft. Blijkbaar durf ik mijn emoties meer toe te laten, durf ik de deuren naar hart open te zetten en vertrouw ik er dus op dat mijn hart niet onmiddellijk gekwetst word en dat het wel een stootje kan verdragen. Dat gevoel van vertrouwen, dat is zo ongelooflijk belangrijk. Het geeft een enorm gevoel van vrijheid én van blijheid dat ik iedereen toewens!

Er is geen blijer hart dan dat van mij, tom, tom, tom, sjalalaaala.

Response to Een blij hart

    • Hoi Elsie, dank voor je woorden en je reactie. Gelukkig voor mij staat mijn hart de laatste weken weer wagenwijd open. Maar dat is zeker niet al die tijd zo geweest sinds ik dit stukje geschreven heb. Telkens al ik teveel werk aanneem, raak ik verstrikt in gedachten. Ook als ik teveel achter de computer zit, gaat het vaak mis. Dan komt er vanuit mijn lijf een nee, die me dan niet uitkomt. Als ik er niet naar luister, word ik moe en gesloten. Als ik er wel naar luister en iets anders ga doen, kan ik open blijven. Ik schrijf ook minder omdat ik iemand op facebook ontdekt heb, die vaak precies vertelt hoe ik me voel of waar ik naar verlang. Mocht je ook op facebook zitten, dan raad ik je van harte de pagina van Jeff Foster aan, hij beschrijft prachtig hoe het is om vanuit je hart te leven. Spannend, maar puur, dankbaar en ontroerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: